PKN
Protestantse gemeente te Ouwsterhaule - Scharsterbrug
 
WELKOM

WELKOM

Hartelijk welkom op de website van de Protestantse Gemeente te Ouwsterhaule - Scharsterbrug. Wij zijn een kleine kerkelijke gemeente met twee kerkgebouwen in de dorpen Ouwsterhaule en Scharsterbrug. Iedere zondagmorgen staat de kerkdeur open om 9:30 en bent u welkom! Op deze website kunt u contactgegevens vinden, de agenda raadplegen of nog even rustig de preek van de week doorlezen. Ga uw gang! 

(ook  op  https://www.facebook.com/PKN-Ouwsterhaule-Scharsterbrug-181115129182030/


Overdenking: Ja en/of Nee

Mijn vader, Pieter, had een broer: Jan. Geen vreemde namen voor zijn generatie, dus tot zover nog niet veel bijzonders. Maar oom Jan had wel iets bijzonders. Hij had namelijk de gewoonte om ‘Ja, nee’ te zeggen. Hij had iets beweerd, mijn vader beweerde iets anders en dan zei oom Jan: “Ja, nee… “ en dan ging het gesprek verder. Als kinderen vonden we dat interessant. Sowieso als mijn vader met zijn broers in gesprek was (er was ook een oom Cees en een oom Simon, mijn vaders zusters Anneke en Truus zorgden dat ze bij verjaardagen altijd een beetje aan de andere kant van de kamer zaten…). De ooms hadden de gewoonte om bij een gesprek steeds luider te gaan praten. Hoe duidelijker werd dat ze ongelijk hadden, hoe luider ze gingen praten. Dat is trouwens een belangrijke vraag die ik van deze verjaardagen over hield, die ook geldt in de hele maatschappij: waarom moeten schreeuwers eigenlijk schreeuwen? Hebben schreeuwers misschien in de gaten dat hun woorden en ideeën niet zo heel sterk zijn? En dat ze daarom extra geluid nodig hebben om hun woorden toch een beetje ‘kracht’ te geven? 
Bij mijn ooms ging het helemaal niet om gelijk hebben. Ze daagden elkaar gewoon uit om te laten zien wat ze in huis hadden. Elkaar een beetje op de huid zitten en wie het laatste woord had (of de meeste lachers, dat telde ook) had ‘gewonnen’. We hoorden oom Jan dan ook heel vaak ‘Ja, nee…’ zeggen. We hebben er aan gedacht om hem oom ‘Janee’ te noemen, maar dat is nooit wat geworden. 
Het vreemde van zo’n soort stopwoordje ‘Ja, nee..’ is dat het niet allebei tegelijk lijkt te kunnen. Het lijkt alsof je iemand gelijk geeft en tegelijk ongelijk. Alsof je een geluidsfragment kunt horen waarbij je ‘Janny’ hoort en ‘Laurel’ tegelijkertijd. Dat lijkt niet te kunnen.
Een oud komisch duo, Van Kooten en De Bie, hebben ooit eens gezegd dat we vroeger dachten in ‘of –of’ en nu in ‘en - en’. Eerst was het: of het één of het ander, maar nu willen we alles. Nu moet het: èn het ene èn het andere. Het lijkt zelfs alsof we ook met feiten alle kanten op willen; als het ene waar is, zijn er mensen (presidenten?) die willen dat het tegengestelde óók waar is. En als we eerlijk zijn herkennen we dat ook wel. Wij willen ook graag alles in plaats van te moeten kiezen tussen of het een of het ander?

Maar als je op een (koninklijke) bruiloft bent en je hoort de vraag; “neemt u tot uw echtgenoot…” dan wil je niet horen “Ja, nee…”. Je wilt dat de bruid en de bruidegom vol voor elkaar gaan en voluit “Ja, ik wil!” zeggen. En dat betekent, dat als ze tegen de één Ja zeggen, dat ze tegen anderen Nee zeggen. Je wilt dat ze een positieve keuze maken en zich daaraan verbinden. 
Dat wil niet zeggen dat ze niks te maken hebben met anderen. Maar in die liefdesrelatie gaat het om trouw en betrouwbaarheid; daarom geef je je woord. Het wil ook niet zeggen dat ze steeds maar ‘Ja’ tegen elkaar moeten zeggen. Als het gaat over dingen als het vakantiedoel bijvoorbeeld. Daar mogen ze gerust over van mening verschillen. Niet iedereen wil naar ‘it Feanetië’. Maar als het gaat over hun liefde voor elkaar, kiezen ze steeds voor ‘ja’. 
In de liefdesrelatie van God en jou is die trouw en betrouwbaarheid voor God ook belangrijk. Hij zegt zonder twijfel: “Ja, ik wil jou!”. Dat zien we in het leven van Jezus. Dat God ‘ja’ zegt tegen jou, wil niet zeggen dat Hij jou alles geeft wat jij wilt. Hij zegt geen ‘ja’ tegen al jouw wensen. Ook al zijn dat heel reële wensen. Maar als je Hem vertrouwt in Zijn liefde voor jou, ook als je niet altijd ontvangt wat je zo graag wilt, dan zal Hij je leven blijven ondersteunen. In je vertrouwen op Hem zal je merken dat er nieuwe wegen voor jou gemaakt worden die je verder brengen in je leven met God en met elkaar en met jezelf. Ja en nee horen beide bij het leven met God. Maar Hij is onveranderlijk in Zijn onvoorwaardelijke liefde voor jou. Hij is betrouwbaar en Hij zegt; “Ja, ik wil jou!” Wat is daarop jouw antwoord?

terug
 
 
kerkdienst aan het water

volg onze gemeente ook op 

----------------------------



-----------------------------

 
 
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.